
DATUM
18 juni 2026
TEKST
Mick van Biezen
BEELD
Elise Maaskant
Malison ontwerpt hoogwaardige crematiejuwelen
Agnieszka Malison ontwierp een hoogwaardige collectie crematiejuwelen die stijlvol vormgeeft aan nagedachtenis.
DATUM
18 juni 2026
TEKST
Mick van Biezen
BEELD
Elise Maaskant
Malison ontwerpt hoogwaardige crematiejuwelen
Agnieszka Malison ontwierp een hoogwaardige collectie crematiejuwelen die stijlvol vormgeeft aan nagedachtenis.
De eerste keer dat Agnieszka Malison de betovering ervaarde van juwelen, was in het zuiden van Polen, in het huis van haar oma. De sieradendoos ging open en oma zag wat er gebeurde met het vijfjarige meisje. “Die krijg jij op een dag,” zei oma, “als ik er niet meer ben.” Lachend stelde ze vast dat kleine Malison meteen vroeg hoelang dat nog duurde.
Malisons leven in Nederland begon omdat haar moeder wilde dat ze op haar achttiende ging werken in plaats van feesten en zo belandde ze in de kassen van Pijnacker, waar ze een zomer lang bloemen plukte. In datzelfde dorp stapte ze binnen bij de juwelier en kreeg tot haar verbazing de baan waar ze om vroeg, plus de kans om edelsteenkunde te studeren. In de avonduren volgde ze lessen Nederlandse taal.
Het is een patroon in haar loopbaan – kansen krijgen van mensen uit het vak én die benutten. Malison werkte onder andere bij Simons Juweliers en Eigenmann Juwelen in Den Haag en was mede-eigenaar van Luxury Store – Love the Look in Rotterdam. Ze voltooide een opleiding tot taxateur. Stappen die uiteindelijk leidden tot een eigen lijn hoogwaardige crematiejuwelen, om zo herinnering stijlvol vorm te geven.
Vierkante eieren
Malison leerde haar geliefde kennen toen ze aan het werk was op een beurs. Ze vonden elkaar in een gedeeld toekomstbeeld: in Toscane wonen en een simpel bestaan leiden in de natuur. Het viel haar geliefde ook op dat Malison verslaafd is aan haar werk. “Eigenlijk was ik alleen op zaterdagavond thuis,” vertelt Malison. “En dan viel ik gelijk in slaap. Nu werken we samen in ons bedrijf Crematiejuwelen en dat gaat heel goed. We zien elkaar vaker dan ooit en we doen precies wat de ander niet wil en kan. Hij doet het zakelijke deel en ik de creatieve kant.”

Roségouden Ashanger met Topaas en Diamanten
Haar ontwerpen worden gemaakt door de Italiaan Massimo, die een atelier heeft in Valenza en meer dan veertig jaar ervaring in de juwelenbranche, geen uitdaging is te veel. Toch noemt hij Malison door haar complexe eisen liefkozend ‘my biggest pain in the ass’. Malison lacht: “Onlangs riep hij door de telefoon: ‘Ga je de volgende keer vierkante eieren vragen?’”
‘Als ik in de spaghetti roer, zie ik opeens een bepaalde vorm en denk ik: dat is perfect voor een ontwerp’
Inspiratie vindt Malison overal om zich heen. “Dan roer ik in een pan spaghetti en zie ik ineens een bepaalde vorm en denk ik: dit is perfect voor een ontwerp.” Ze tekent haar juwelen handmatig, met kleurpotlood. “Mensen kunnen mij ook inspireren,” zegt ze, “zoals de bevriende kunstenaar Ronald A. Westerhuis, die het monument maakte voor de MH17-ramp. We hebben weleens samengewerkt. Daardoor weet ik: hij is een wandelende explosie van enthousiasme. Zijn energie heb ik vertaald naar een juweel in de vorm van een passiebloem.”
Nieuw begin
De paradox van de burn-out – juist na het besluit om even niets te doen volgt de instorting. Zo ging het ook bij Malison. Nadat ze stopte als directeur bij Love the look wilde ze tijd maken voor zichzelf en haar relatie. Nog steeds vindt ze het eng om eraan terug te denken: “Opeens kon ik niets meer. Ik kreeg last van angsten, sliep slecht, en omdat ik gewend was om altijd te werken, schaamde ik me ervoor dat ik opeens niets kon.” Na een half jaar kwam de ommekeer. Malison was op Mallorca met haar favoriete neef en haar partner, en op een ochtend werd ze herboren wakker en besloot: ik ga een eigen merk beginnen.
Ze ging weer aan het werk en begin 2024 kwam een verzoek van een vriendin die haar vader was verloren. Die vriendin had lang gezocht naar een mooi crematiejuweel, want ze wilde de as van haar vader op een subtiele en stijlvolle manier bij zich dragen. Ze vond alleen eenvoudige ontwerpen, hoogwaardige crematiejuwelen bleken niet te bestaan.
“Daarom ben ik aan de slag gegaan,” zegt Malison. “Totdat mensen een dierbare verliezen, kunnen zij zich moeilijk voorstellen dat ze as willen bewaren.” Ze merkt aan de reacties van mensen die verlies ervaren hoe blij ze zijn met haar ontwerpen. “Die mensen hebben behoefte aan juwelen die decennia meekunnen en het maakt mij gelukkig dat ik daarbij kan helpen.” Malison bruist weer van de energie en is pas net begonnen.