De rondleiding door het kantoor van Rademaker Vastgoed voelt aan als een indrukwekkende wandeling door een bedrijfsfilosofie. Van tot in de puntjes herstelde plafondornamenten en stijlvol meubilair tot blikvangers als de schedel van een mosasaurus, een Marokkaanse ammoniet uit het paleozoïcum en imposante jachttrofeeën aan de muur. “Die trofeeën zijn alle door mijn vader geschoten,” zegt Reinier Rademaker, die deze hobby aan zich voorbij heeft laten gaan. Ook in foto’s, samen met kleinzoon Maurits, is grondlegger Fred Rademaker (1945-2019) nog nadrukkelijk aanwezig. En in een lief briefje uit 1996 dat de toen 21-jarige Reinier op zijn eerste dag bij Rademaker Vastgoed op z’n bureau aantrof, met als aanhef ‘Welkom bij de club!’ Fred was een visionair bouwkundige die in zijn zoon Reinier (1975) een waardige opvolger vond. De door senior gevestigde traditie van het excellent renoveren van monumenten en ze met alle respect voor hun ontstaansgeschiedenis in nieuwe up-to-date luister herstellen, zet junior voort.

Grootvader Fred en kleinzoon Maurits voor de masosauruskaak: een tijdlijn van 70 miljoen jaar!

‘Gids’ Reinier laat zien dat het gehele pand Lange Voorhout 18 van die ‘signatuur Rademaker’ doordesemd is. “De fundamenten van dit gebouw stammen uit de zestiende eeuw, toen hier Kasteel Van Borssele werd opgetrokken. Zoals je ziet, hoeft een monument geen museum te zijn: er wordt hier volop gewerkt en geleefd. Het gaat ons erom monumentaal vastgoed te upgraden tot de topkwaliteiten die in deze tijd gewenst zijn. ‘The best of both worlds’.”

‘De Droom’

De smaakvolle combinatie van klassiek en modern zet zich voort in de kunst. Een groot werk van Herman Brood gaat vrolijk de strijd aan met Hollandse koeien en een Frans pointillistisch landschap. De bekende Haagse schilder Joop Polder voert de boventoon. Reinier staat graag stil bij het enorme werk, dé eyecatcher. “‘De Droom’ kwam in opdracht van mijn vader tot stand. Ik herken Freds creatieve talent erin om groot te durven dromen en denken, zijn voorkeur voor het goede leven, de mooie dingen die het ons kan bieden, zijn oog voor structuren en lijnen en zijn diepgaande interesse voor de scheepvaart.”

Een schip naast een glas wijn op de tafel in ‘De Droom’ getuigt hiervan, maar misschien nog wel meer het prachtige schaalmodel van het ms Kennemerland elders in het kantoor. “Mijn vader wist dit op een veiling te bemachtigen te midden van een zaal vol biedende oud-kapiteins. Vasthoudend was hij zeker. Vanzelfsprekend mis ik hem ook als grote steun, maar in 2016 had hij het bedrijf al aan mij overgedragen, dus het reilen en zeilen berustte al bij mij. Vreemd genoeg begint nu pas tot me door te dringen dat ik niet langer de junior ben maar de senior.” Terwijl hij zich bij zijn intussen gearriveerde vrouw Sabine en hun zoon voegt, glimlacht hij naar de 19-jarige Maurits: “Jij bent nu Rademaker junior.”

Omgekeerd diner

Met wat steun van zijn moeders goede geheugen is het nu aan Maurits om herinneringen te delen over zijn grootvader. “Ik denk dat hij als opa minder streng of gedisciplineerd was dan als vader, ik heb natuurlijk nooit een werkverhouding met hem gehad. Als ik aan hem denk, zie ik alleen maar plezier. Met Pasen eieren verstoppen, ballonvaren, bommetjes in het zwembad, samen sterren kijken en eitjes met hem bakken in hun Franse huis. O ja, als m’n nichtjes en ik bij opa en oma logeerden, kregen we een omgekeerd diner van hem. Eerst een lekker toetje en als afsluiter het voorafje. Oma is er gelukkig nog. Ze woont vlak bij ons en ik breng haar gezellig altijd thuis als ze bij ons heeft gegeten.”

Fred en Maurits voor een van Freds trofeeën.

Reinier vult aan dat hij in tegenstelling tot zijn zoon van jongs af aan in het bedrijf van zijn vader werkte. “Maurits behaalde in juli dit jaar zijn diploma Vastgoed Management aan Kronenburgh, liep al twee stages bij andere makelaars en is in september zijn studie begonnen aan de TIO Business School. Zijn grootvader zou dat ook geweldig hebben gevonden. Dat Maurits de komende jaren bovenal zijn eigen koers wil varen, juich ik van harte toe; Fred wilde mij meteen in het bedrijf.” Reinier werd daar allerminst voorgetrokken, hij was lange tijd een onderbetaald manusje-van-alles. Nu lachend: “De accountant moest op een gegeven moment bepleiten dat ik een normaal salaris zou krijgen.”

Eigen weg

Maurits vaart een andere koers: “Ik ga eerst lekker mijn eigen weg, om me breder te oriënteren. Misschien om ooit het stokje over te nemen.” Zijn vader en moeder horen het instemmend aan. Sabine trad in 1997 als officemanager in dienst bij Rademaker Vastgoed – ‘liefde op het eerste gezicht,’ zegt haar man stralend – en maakt nog altijd deel uit van het vierkoppige team, met nog een manager financiën en een manager beheer en onderhoud.

Het vastgoed-DNA zet zich bij de Rademakers dus al drie generaties voort. Zijn er qua familietrekjes nog meer lijnen doorgetrokken? Sabine neemt het woord: “Reinier heeft Freds feilloze inzicht in gebouwen en ondernemen geërfd; net als hij ziet hij in één oogopslag de mogelijkheden. Mijn schoonvader was een vrijgevige, lieve man. Hij was lid van de Rotary in Den Haag en ging daar elke week met plezier naartoe om bij te praten. Fred was een zwart-witdenker, terwijl Reinier ook de nuances grijs in zich heeft.” Haar blik gaat van Reinier naar Maurits. “Maurits heeft meer het karakter van Reinier. In de eerste plaats vriendelijk, maar zeker niet zonder temperament.”

www.rademakervastgoed.nl